Αρχική σελίδα » ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ » ΜΑΘΗΜΑΤΑ Β' ΕΞΑΜΗΝΟΥ » Υποχρεωτικά μαθήματα Β' εξαμήνου » Συγκριτική Ανάλυση Διοικητικών Συστημάτων

Υποχρεωτικά μαθήματα Β' εξαμήνου

[202] ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ:

ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Διδάσκουσα: Κ. Σπανού, Καθηγήτρια

Η ρύθμιση αποτελεί κεντρική λειτουργία του κράτους και εκφράζεται μέσα από την ανάπτυξη των λεγόμενων ρυθμιστικών πολιτικών. Το εύρος και οι μορφές της θέτουν κρίσιμα ερωτήματα που αφορούν τις σχέσεις κράτους-αγοράς-κοινωνίας και τα οποία εμφανίζουν σημαντικές φιλοσοφικές και ιδεολογικο-πολιτικές προεκτάσεις. Στο μάθημα θα παρουσιαστούν οι διάφορες μορφές ρύθμισης στη συγκριτική τους διάσταση μέσα από την εξέταση των ιστορικών καταβολών του φαινομένου στις ΗΠΑ, των εργαλείων αλλά και των οργανωτικών διευθετήσεων για τη ρυθμιστική παρέμβαση σε επιμέρους χώρες αλλά και σε υπερ-εθνικό επίπεδο (Ευρωπαϊκή Ένωση). Θα συζητηθούν επίσης η λογική και τα διλήμματα των ανεξάρτητων ρυθμιστικών αρχών, καθώς επίσης και το κίνημα και οι πολιτικές της από-ρύθμισης και κανονιστική απορρύθμισης.

Το μάθημα καλύπτει την ακόλουθη ενδεικτική θεματολογία:

  • Η έννοια της ρύθμισης: ευρεία και στενή προσέγγιση
  • Κράτος και ρύθμιση: ιστορικό, αιτίες και νομιμοποίηση ρυθμιστικής παρέμβασης
  • Απαρχές της Ρυθμιστικής παρέμβασης στις ΗΠΑ
  • Μορφές ρύθμισης (Οικονομική – κοινωνική κλπ.)
  • Παράμετροι συγκριτικής προσέγγισης της ρυθμιστικής παρέμβασης
  • Ρυθμιστικό καθεστώς και ρυθμιστικός χώρος
  • Ρύθμιση - ρυθμιστές και κοινωνικά & οικονομικά συμφέροντα: θεωρία αιχμαλωσίας
  • Εργαλεία ρύθμισης
  • Θεσμικός σχεδιασμός και Οργανωτικές διαστάσεις της ρυθμιστικής παρέμβασης
  • Ανεξάρτητες ρυθμιστικές αρχές
  • Ρύθμιση σε υπερ-εθνικό επίπεδο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ως ‘ρυθμιστικό κράτος’
  • Από-ρύθμιση. Σχέση κόστους / οφέλους
  • Κανονιστική από-ρύθμιση – καλύτερη ρύθμιση

Ενδεικτική βιβλιογραφία

  • Joe Wallis & Brian Dollery (2005[1999]) Αποτυχία της αγοράς, αποτυχία της κυβέρνησης, ηγεσία και δημόσια πολιτική, Εκδ. Παπαζήση.
  • David Vogel (1986) National styles of regulation. Environmental policy in Great Britain and the U.S., Cornell University Press.
  • James Q. Wilson (1980) The politics of regulation, Basic Books
  • Michelle Egan (1998) «Regulatory strategies, delegation and European market integration», Journal of European Public Policy, 5:3, 485-506,
  • Stephen L. Elkin (1986) «Regulation and Regime: A Comparative Analysis Author(s): Journal of Public Policy , Vol. 6, No. 1 (Jan. - Mar., 1986), pp. 49-71
  • Antonio Estache (1997) «Designing Regulatory Institutions for Infrastructure—Lessons from Argentina», World Bank Public policy for the private sector, Note No. 114 may 1997
  • Fabrizio Gilardi (2002) «Policy credibility and delegation to independent regulatory agencies: a comparative empirical analysis», Journal of European Public Policy ISSN 1350–1763 print/ISSN 1466-4429 online
  • Richard Green (1999), «Checks and Balances in Utility Regulation—The U.K. Experience», World bank Group, Public policy for the private sector, Note No. 185 May 1999
  • J. Luis Guasch and Pablo Spiller, «Managing the Regulatory Process», WB 1999
  • Chris Hanretty & Christel Koop (2012) «Measuring the formal independence of regulatory agencies», Journal of European Public Policy, 19:2, 198-216, DOI: 10.1080/13501763.2011.60735
  • Christel Koop & Martin Lodge (2015) «What is regulation? An interdisciplinary concept analysis, Regulation & Governance», Wiley Publishing Asia Pty Ltd
  • Laurenz Ennser-Jedenastik (2016) «The Politicization of Regulatory Agencies: Between Partisan Influence and Formal Independence», Journal of Public Administration Research and Theory, 2016, 507–518
  • Giandomenico Majone (1996) «Temporal Consistency and Policy Credibility: Why Democracies Need Non-Majoritarian Institutions», European University Institute, Working Paper RSC No 96/57
  • Giandomenico Majone (1999) «The regulatory state and its legitimacy problems», West European Politics, 22:1, 1-24
  • Giandomenico Majone, «From the Positive to the Regulatory State: Causes and Consequences of Changes in the Mode of Governance», Jnl Publ. Pol., 17, 2, 139-167
  • Giandomenico Majone (1994) «The rise of the regulatory state in Europe», West European Politics, 17:3, 77-101
  • Roger Noll (1983) «The Political Foundations of Regulatory Policy»  Zeitschrift für die gesamte Staatswissenschaft / Journal of Institutional and Theoretical Economics, Bd. 139, H. 3., Regulation: Analysis and Experience in West Germany and the U.S.A.: A Symposium (October 1983), pp. 377-404
  • A. Ogus (1998) «ethinking self-Regulation» in Robert Baldwin, Collin Scott and Christopher Hood (eds) Α Reader on RegulationOxford University Press.
  • Richard A. Posner (1974) Theories of Economic Regulation, The Bell Journal of Economics and Management Science, Vol. 5, No. 2 (Autumn, 1974), pp. 335-358
  • Colin Scott (2000) «Accountability in the Regulatory State», Journal of Law and Society, Vol. 27, No. 1, Voices, Spaces, and Processes in Constitutionalism (Mar., 2000), pp. 38-60
  • Martin Shapiro (1997) «The problems of independent agencies in the United States and the European Union», Journal of European Public Policy, 4:2, 276-277
  • George Stigler (1971) «The Theory of Economic Regulation», The Bell Journal of Economics and Management Science, vol. II no 3, 3-21.
  • George J. Stigler and Claire Friedland (1962) «What Can Regulators Regulate? The Case of Electricity», The Journal of Law & Economics vol. V no 2 (October), 1-16.
  • Mark Thatcher (2002) «Delegation to Independent Regulatory Agencies: Pressures, Functions and Contextual Mediation», West European Politics, 25:1
  • Mark Thatcher and Alec Stone Sweet (2002) «Theory and Practice of Delegation to Non-Majoritarian Institutions», West European Politics, 25:1
  • Steve Tombs (2016) «Making better regulation, making regulation better?», Policy Studies, 37:4, 332-349
  • Καλλιόπη Σπανού (2008) «Ανεξάρτητες Αρχές. Κρίση μετεξέλιξη ή αναβάθμιση του πολιτικού συστήματος;» στο Ξ. Κοντιάδης, Χ. Ανθόπουλος (επιμ) Η κρίση του Πολιτικού συστήματος. Εκδόσεις Παπαζήση

Αξιολόγηση

Η αξιολόγηση της απόδοσης  διεξάγεται βάσει της συμμετοχής στο μάθημα και της εκπόνησης μικρών εργασιών οι οποίες παρουσιάζονται και προφορικά.